1. W przepisach merytorycznych można wydzielić przepisy ogólne i przepisy szczegółowe.
2. Wydzielone przepisy ogólne oznacza się nazwą "Przepisy ogólne"; można je systematyzować w grupy tematyczne i oznaczać nazwami charakteryzującymi treść każdej z grup.
1. W przepisach ogólnych zamieszcza się:
1) określenie zakresu spraw regulowanych ustawą i podmiotów, których ona dotyczy, lub spraw i podmiotów wyłączonych spod jej regulacji;
2) objaśnienia użytych w ustawie określeń i skrótów.
2. W przepisach ogólnych zamieszcza się również inne, niż wskazane w ust. 1, postanowienia wspólne dla wszystkich albo dla większości przepisów merytorycznych zawartych w ustawie.
1. W przepisach ogólnych można zamieścić odesłanie do innej ustawy lub do postanowień, o których mowa w § 4, ust. 2, tylko wtedy, gdy uregulowania w nich zawarte uzupełniają lub odmiennie regulują sprawy normowane ustawą.
2. W odesłaniu, o którym mowa w ust. 1, jednoznacznie wskazuje się akt normatywny, do którego następuje odesłanie, oraz określa się zakres spraw, dla których następuje to odesłanie.
3. Rozstrzygnięcie o uzupełnieniu uregulowania spraw normowanych ustawą wyraża się w szczególności zwrotem: „w sprawach (określenie zakresu spraw) w zakresie nieuregulowanym niniejszą ustawą stosuje się przepisy ustawy … (tytuł ustawy)”, a rozstrzygnięcie o odmiennym uregulowaniu spraw normowanych ustawą wyraża się w szczególności zwrotem: „ustawy nie stosuje się do (określenie zakresu spraw) w zakresie uregulowanym ustawą … tytuł ustawy)”. Takich rozstrzygnięć nie wyraża się zwrotem: „ustawa nie narusza ustawy” albo „ustawa nie narusza praw określonych w ustawie.”
1. W przepisach szczegółowych nie reguluje się tych spraw, które zostały wyczerpująco unormowane w przepisach ogólnych.
2. Jeżeli określone elementy uściślające treść kilku przepisów szczegółowych powtarzają się w tych przepisach, wydziela się je w jeden wspólny przepis i zamieszcza się w przepisach ogólnych albo w bezpośrednim sąsiedztwie tych przepisów szczegółowych, w których te elementy występują.
3. Jeżeli od któregoś z elementów przepisu szczegółowego przewiduje się wyjątki lub któryś z elementów tego przepisu wymaga uściślenia, przepis formułujący wyjątki lub uściślenia zamieszcza się bezpośrednio po danym przepisie szczegółowym.
1. Przepisy szczegółowe zamieszcza się w następującej kolejności:
1) przepisy prawa materialnego;
2) przepisy ustrojowe;
3) przepisy proceduralne;
4) o administracyjnych karach pieniężnych
1a. W szczególnie uzasadnionych przypadkach przepisy o administracyjnych karach pieniężnych można zamieszczać bezpośrednio po przepisach, z którymi jest związane wprowadzenie tych kar.
2. Przepisy szczegółowe można systematyzować w grupy tematyczne i oznaczać je nazwami charakteryzującymi treść każdej z tych grup.
1. Przepis prawa materialnego powinien możliwie bezpośrednio i wyraźnie wskazywać kto, w jakich okolicznościach i jak powinien się zachować (przepis podstawowy).
2. Przepis podstawowy może wyjątkowo wskazywać tylko zachowanie nakazywane albo zakazywane jego adresatowi, jeżeli:
1) adresat lub okoliczności są wskazane w sposób niewątpliwy w tej samej albo innej ustawie;
2) (uchylony)
3) powszechność zakresu adresatów lub okoliczności jest oczywista.
W przepisach ustrojowych zamieszcza się w szczególności przepisy o zadaniach i kompetencjach organów lub instytucji, ich formie prawnej i organizacji, sposobie ich finansowania i obsadzania oraz jakim podmiotom one podlegają albo jakie podmioty sprawują nad nimi nadzór.
W przepisach proceduralnych określa się w szczególności:
1) sposób postępowania przed organami lub instytucjami;
2) strony i innych uczestników postępowania oraz ich prawa i obowiązki w postępowaniu;
3) rodzaje rozstrzygnięć, które zapadają w postępowaniu, i tryb ich wzruszania;
4) zasady i tryb ponoszenia opłat i kosztów postępowania;
5) zasady i tryb wykonania rozstrzygnięć, które zapadają w postępowaniu.
Przepisy karne zamieszcza się tylko w przypadku, gdy naruszenie przepisów ustawy:
1) nie jest objęte sankcją określoną w przepisach Kodeksu karnego, Kodeksu karnego skarbowego lub Kodeksu wykroczeń albo
2) ma stanowić typ kwalifikowany albo uprzywilejowany czynu zabronionego, którego typ podstawowy jest określony w innej ustawie
– a czyn wymagający zagrożenia karą jest związany tylko z treścią tej ustawy.
(uchylony)
