1. Właściwym organem do wprowadzenia nakazu zatrzymania roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wprowadzanych z państw trzecich, o którym mowa w art. 46 ust. 1 lit. b rozporządzenia 2017/625, jest wojewódzki inspektor, który w ramach kontroli urzędowej w obszarze, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. g rozporządzenia 2017/625, pobrał z tych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów próbki, o których mowa w art. 46 ust. 1 rozporządzenia 2017/625.
2. Nakaz zatrzymania, o którym mowa w art. 46 ust. 1 lit. b rozporządzenia 2017/625, wprowadza się w drodze decyzji. Postępowanie w tej sprawie wszczyna się z urzędu.
3. W przypadku dokonania powiadomienia, o którym mowa w art. 56 ust. 3 lit. a rozporządzenia 2017/625, nie zawiadamia się strony o wszczęciu postępowania.
4. W przypadku przesyłki niezgłoszonej w systemie zarządzania informacjami w zakresie kontroli urzędowych (IMSOC), o którym mowa w art. 131 rozporządzenia 2017/625, zwanym dalej „systemem IMSOC”, doręczenie zawiadomienia o wszczęciu postępowania w sprawie, o której mowa w ust. 2, osobie faktycznie władającej przesyłką, której dotyczy to postępowanie, uznaje się za skuteczne zawiadomienie strony o wszczęciu postępowania.
5. W postępowaniach w sprawach określonych w ust. 2 nie stosuje się przepisów art. 10 zasada czynnego udziału stron w postępowaniu i art. 81 udowodnienie okoliczności faktycznej Kodeksu postępowania administracyjnego.
6. Umieszczenie decyzji, o której mowa w ust. 2, na piśmie utrwalonym w postaci elektronicznej w systemie IMSOC uznaje się za skuteczne doręczenie tej decyzji stronie.
7. W przypadku przesyłki niezgłoszonej w systemie IMSOC, doręczenie decyzji osobie faktycznie władającej tą przesyłką uznaje się za skuteczne doręczenie tej decyzji stronie.
8. Decyzja, o której mowa w ust. 2, podlega natychmiastowemu wykonaniu.
1. Właściwym organem do:
1) wyznaczenia punktów kontroli granicznej, o których mowa w art. 59 rozporządzenia 2017/625, w których przeprowadza się kontrolę urzędową określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wprowadzanych z państw trzecich w obszarze, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. g rozporządzenia 2017/625, zwanych dalej „punktami kontroli granicznej” wycofania tego wyznaczenia, zawieszenia tego wyznaczenia i nakazania wstrzymania działalności tych punktów oraz odwołania tego zawieszenia jest minister właściwy do spraw rolnictwa;
2) przeprowadzenia kontroli spełnienia minimalnych wymogów dotyczących punktów kontroli granicznej, o których mowa w art. 64 ust. 3 rozporządzenia 2017/625 i rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2019/1014 z dnia 12 czerwca 2019 r. ustanawiającym szczegółowe przepisy w zakresie minimalnych wymogów dotyczących punktów kontroli granicznej, w tym ośrodków inspekcyjnych, oraz formatu, kategorii i skrótów stosowanych w wykazach punktów kontroli granicznej i punktów kontroli (Dz. Urz. UE L 165 z 21.06.2019, str. 10), zwanym dalej „rozporządzeniem 2019/1014” jest wojewódzki inspektor właściwy ze względu na lokalizację tych punktów.
2. Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych oraz ministrem właściwym do spraw transportu wyznaczy, w drodze rozporządzenia, punkty kontroli granicznej, mając na uwadze zapewnienie w tych punktach spełnienia wymogów, o których mowa w art. 64 rozporządzenia 2017/625.
3. (uchylony)
4. Wykaz, o którym mowa w art. 60 ust. 1 rozporządzenia 2017/625, dotyczący punktów kontroli granicznej wyznaczonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 2 udostępnia się na stronie internetowej administrowanej przez Główny Inspektorat.
5. Zawieszenie punktu kontroli granicznej i nakaz wstrzymania działalności tego punktu kontroli granicznej są dokonywane na wniosek Głównego Inspektora.
6. O zawieszeniu punktu kontroli granicznej oraz nakazie wstrzymania jego działalności minister właściwy do spraw rolnictwa informuje, w drodze obwieszczenia, które jest ogłaszane w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.
7. Zawieszenie punktu kontroli granicznej i nakaz wstrzymania działalności tego punktu kontroli granicznej są skuteczne od dnia następującego po dniu, w którym zostało ogłoszone obwieszczenie, o którym mowa w ust. 6.
8. Do odwołania zawieszenia punktu kontroli granicznej przepisy ust. 5–7 stosuje się odpowiednio.
9. Główny Inspektor wykonuje obowiązki państwa członkowskiego Unii Europejskiej w zakresie przekazywania informacji, o których mowa w art. 63 ust. 2 i ust. 4 lit. b rozporządzenia 2017/625, dotyczących punktów kontroli granicznej.
1. Naczelnik urzędu celno-skarbowego współpracuje z wojewódzkim inspektorem przeprowadzającym kontrolę urzędową, o której mowa w art. 43 rozporządzenia 2017/625, w obszarze, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. g rozporządzenia 2017/625, zwaną dalej „graniczną kontrolą fitosanitarną”.
2. W ramach współpracy, o której mowa w ust. 1, naczelnik urzędu celno-skarbowego informuje wojewódzkiego inspektora właściwego dla punktu kontroli granicznej lub innego miejsca wprowadzania z państw trzecich przesyłki w sytuacji, o której mowa w art. 65 ust. 2 rozporządzenia 2017/625, jeżeli podejrzewa, że przesyłka ta zawiera rośliny, produkty roślinne lub przedmioty podlegające obowiązkowi granicznej kontroli fitosanitarnej.
3. Niezwłocznie po otrzymaniu informacji określonej w ust. 2 wojewódzki inspektor właściwy ze względu na miejsce wprowadzania z państw trzecich roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów przeprowadza ich graniczną kontrolę fitosanitarną.
4. W przypadku przeprowadzania granicznej kontroli fitosanitarnej w portach morskich, wojewódzki inspektor informuje naczelnika urzędu celno-skarbowego właściwego dla portu morskiego o terminie, w tym o godzinie, i miejscu planowanej kontroli. Wojewódzki inspektor przeprowadza graniczną kontrolę fitosanitarną w portach morskich w sposób pozwalający na zachowanie terminów, o których mowa w przepisach art. 60 ustalanie terminu kontroli w porcie morskim ust. 2–5 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2022 r. poz. 813, z późn. zm.).
5. Kontrola dokumentacji wprowadzanych z państw trzecich roślin, o których mowa w art. 73 akapit pierwszy rozporządzenia 2016/2031, oraz drewnianego materiału opakowaniowego, o którym mowa w art. 43 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, może być przeprowadzana przez naczelnika urzędu celno-skarbowego.
6. Naczelnik urzędu celno-skarbowego, który w wyniku kontroli dokumentacji stwierdzi, że:
1) rośliny, o których mowa w art. 73 akapit pierwszy rozporządzenia 2016/2031, nie są zaopatrzone w fitosanitarne świadectwo eksportowe lub fitosanitarne świadectwo reeksportowe,
2) drewniany materiał opakowaniowy, o którym mowa w art. 43 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, nie jest oznakowany zgodnie z art. 43 ust. 1 lit. b rozporządzenia 2016/2031
– wprowadza, w drodze decyzji, środki, o których mowa w art. 66 ust. 3 lit. a lub b rozporządzenia 2017/625.
7. Decyzja, o której mowa w ust. 6, podlega natychmiastowemu wykonaniu.
1. Wojewódzki inspektor przeprowadzający kontrolę urzędową przesyłki roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wprowadzanych z państw trzecich, w obszarze, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. g rozporządzenia 2017/625, jest właściwym organem do wydania:
1) nakazu zatrzymania, odizolowania lub poddania kwarantannie tej przesyłki w sytuacji, o której mowa w art. 65 ust. 3 rozporządzenia 2017/625;
2) nakazu zatrzymania i odmowy wprowadzenia tej przesyłki na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w sytuacji, o której mowa w art. 66 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia 2017/625;
3) nakazu odizolowania lub poddania kwarantannie tej przesyłki w sytuacji, o której mowa w art. 66 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia 2017/625;
4) nakazu zniszczenia, ponownego wysłania przesyłki poza Unię Europejską lub poddania tej przesyłki szczególnemu traktowaniu zgodnie z art. 71 ust. 1 i 2 rozporządzenia 2017/625 w sytuacji, o której mowa w art. 66 ust. 3 rozporządzenia 2017/625;
5) nakazów, o których mowa w art. 66 ust. 6 rozporządzenia 2017/625;
6) nakazu odizolowania lub poddania kwarantannie tej przesyłki w sytuacji, o której mowa w art. 67 akapit pierwszy rozporządzenia 2017/625;
7) nakazu zatrzymania, zniszczenia lub poddania tej przesyłki szczególnemu traktowaniu zgodnie z art. 71 ust. 1 i 2 rozporządzenia 2017/625 w sytuacji, o której mowa w art. 67 akapit drugi rozporządzenia 2017/625;
8) nakazów, o których mowa w art. 69 ust. 2 rozporządzenia 2017/625;
9) zezwolenia na ponowną wysyłkę tej przesyłki w sytuacji, o której mowa w art. 72 ust. 1 rozporządzenia 2017/625.
2. Odmowę, nakazy lub zezwolenie, o których mowa w ust. 1, wydaje się w drodze decyzji. Postępowanie w tych sprawach wszczyna się z urzędu.
3. W przypadku dokonania powiadomienia, o którym mowa w art. 56 ust. 3 lit. a rozporządzenia 2017/625, nie zawiadamia się strony o wszczęciu postępowania.
4. W przypadku przesyłki niezgłoszonej w systemie IMSOC, doręczenie zawiadomienia o wszczęciu postępowania w sprawie, o której mowa w ust. 2, osobie faktycznie władającej przesyłką, której dotyczy to postępowanie, uznaje się za skuteczne zawiadomienie strony o wszczęciu postępowania.
5. W postępowaniach w sprawach określonych w ust. 2 nie stosuje się przepisów art. 10 zasada czynnego udziału stron w postępowaniu i art. 81 udowodnienie okoliczności faktycznej Kodeksu postępowania administracyjnego.
6. Umieszczenie decyzji, o której mowa w ust. 2, na piśmie utrwalonym w postaci elektronicznej w systemie IMSOC uznaje się za skuteczne doręczenie tej decyzji stronie.
7. W przypadku przesyłki niezgłoszonej w systemie IMSOC, doręczenie decyzji osobie faktycznie władającej tą przesyłką uznaje się za skuteczne doręczenie tej decyzji stronie.
8. Zmiana lub uchylenie decyzji, o której mowa w ust. 2, nie wymaga zgody strony.
9. Decyzja, o której mowa w ust. 2, podlega natychmiastowemu wykonaniu.
1. Właściwym organem do wprowadzenia zakazu tranzytu fitosanitarnego w sytuacji, o której mowa w art. 47 ust. 2 i art. 57 rozporządzenia 2016/2031, jest wojewódzki inspektor właściwy ze względu na miejsce wprowadzania z państw trzecich roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów.
2. Zakaz tranzytu fitosanitarnego określony w ust. 1 wprowadza się w drodze decyzji.
3. W przypadku dołączenia do roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów oświadczenia, o którym mowa w art. 47 ust. 1 lit. a rozporządzenia 2016/2031, nie zawiadamia się strony o wszczęciu postępowania.
4. W przypadku niedołączenia oświadczenia, o którym mowa w art. 47 ust. 1 lit. a rozporządzenia 2016/2031, jeżeli rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty:
1) zostały zgłoszone w systemie IMSOC - umieszczenie zawiadomienia o wszczęciu postępowania w sprawie, o której mowa w ust. 2, na piśmie utrwalonym w postaci elektronicznej w systemie IMSOC, uznaje się za skuteczne doręczenie tego zawiadomienia stronie;
2) nie zostały zgłoszone w systemie IMSOC – doręczenie zawiadomienia o wszczęciu postępowania w sprawie, o której mowa w ust. 2, osobie faktycznie władającej roślinami, produktami roślinnymi lub innymi przedmiotami, których dotyczy to postępowanie, uznaje się za skuteczne zawiadomienie strony o wszczęciu postępowania.
5. W postępowaniach w sprawach określonych w ust. 2 nie stosuje się przepisów art. 10 zasada czynnego udziału stron w postępowaniu i art. 81 udowodnienie okoliczności faktycznej Kodeksu postępowania administracyjnego.
6. Umieszczenie decyzji, o której mowa w ust. 2, na piśmie utrwalonym w postaci elektronicznej w systemie IMSOC, uznaje się za skuteczne doręczenie tej decyzji stronie.
7. W przypadku przesyłki niezgłoszonej w systemie IMSOC, doręczenie decyzji osobie faktycznie władającej tą przesyłką uznaje się za skuteczne doręczenie tej decyzji stronie.
8. Zmiana lub uchylenie decyzji, o której mowa w ust. 2, nie wymaga zgody strony.
9. Decyzja, o której mowa w ust. 2, podlega natychmiastowemu wykonaniu.
1. Minister właściwy do spraw rolnictwa wykonuje zadania państwa członkowskiego Unii Europejskiej w zakresie uznania, o którym mowa w art. 52 ust. 2 rozporządzenia 2016/2031, oraz wprowadzenia środków tymczasowych, o których mowa w art. 52 ust. 2 rozporządzenia 2016/2031.
2. Każdy, do kogo odnoszą się obowiązki, nakazy lub zakazy mające na celu zastosowanie środków tymczasowych, o których mowa w art. 52 ust. 2 rozporządzenia 2016/2031, przestrzega tych obowiązków, nakazów i zakazów.
3. Obowiązki, nakazy i zakazy, o których mowa w ust. 2, mogą obejmować zwłaszcza:
1) zakaz wprowadzania z określonych państw trzecich określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów lub
2) nakaz zaopatrywania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wprowadzanych z określonych państw trzecich w fitosanitarne świadectwo eksportowe lub fitosanitarne świadectwo reeksportowe, lub
3) obowiązek spełnienia określonych wymagań dotyczących uprawy, wytwarzania, pakowania, sortowania, składowania lub przemieszczania w państwie pochodzenia określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wprowadzanych z określonych państw trzecich, lub
4) obowiązek poddania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wprowadzanych z określonych państw trzecich przed ich wysyłką kontroli przez organ państwa pochodzenia właściwy do spraw ochrony roślin przed agrofagami, lub
5) obowiązek potwierdzenia w fitosanitarnym świadectwie eksportowym lub fitosanitarnym świadectwie reeksportowym:
a) spełnienia wymagań, o których mowa w pkt 3, lub
b) poddania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów kontroli, o której mowa w pkt 4, lub
6) obowiązek poddania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wprowadzanych z określonych państw trzecich kwarantannie, lub
7) obowiązek poddania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wprowadzanych z określonych państw trzecich granicznej kontroli fitosanitarnej w zakresie niezbędnym do wykrycia agrofaga, o którym mowa w art. 52 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031.
4. Minister właściwy do spraw rolnictwa, w przypadku, o którym mowa w art. 52 ust. 2 rozporządzenia 2016/2031, określa, w drodze rozporządzenia, obowiązki, nakazy lub zakazy, o których mowa w ust. 2, mając na uwadze zapewnienie bezpieczeństwa fitosanitarnego.
5. Minister właściwy do spraw rolnictwa jest właściwy do dokonania powiadomienia, o którym mowa w art. 52 świadectwo przedeksportowe ust. 2 rozporządzenia 2016/2031.
