Ustawa o czasie pracy kierowców

Przepisy niniejszego rozdziału mają zastosowanie do przedsiębiorców, o których mowa w art. 1 zakres regulacji ustawy pkt 1a, i osób, o których mowa w art. 1 zakres regulacji ustawy pkt 1b.

1. Czasem pracy przedsiębiorców, o których mowa w art. 1 zakres regulacji ustawy pkt 1a, i osób, o których mowa w art. 1 zakres regulacji ustawy pkt 1b, jest czas od rozpoczęcia do zakończenia pracy, w którym pozostają oni na swoich stanowiskach pracy, będąc do dyspozycji podmiotu, dla którego świadczą usługę przewozu drogowego i wykonują czynności, o których mowa w art. 6 pojęcie czasu pracy kierowcy ust. 1.
2. Do czasu pracy osób, o których mowa w art. 1 zakres regulacji ustawy pkt 1b, wlicza się czas pozostawania w gotowości, o której mowa w art. 6 pojęcie czasu pracy kierowcy ust. 2.

1. Tygodniowy czas pracy nie może przekraczać przeciętnie 48 godzin
w przyjętym okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 4 miesięcy.
2. Tygodniowy czas pracy, o którym mowa w ust. 1, może być przedłużony do 60 godzin, jeżeli średni tygodniowy czas pracy nie przekroczy 48 godzin w przyjętym okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 4 miesięcy.
3. Czas pracy określony w ust. 1 i 2 obowiązuje:
1) przedsiębiorców, o których mowa w art. 1 zakres regulacji ustawy pkt 1a, i osoby, o których mowa w art. 1 zakres regulacji ustawy pkt 1b – niezależnie od liczby podmiotów, na rzecz których wykonują przewóz drogowy;
2) przedsiębiorców, o których mowa w art. 1 zakres regulacji ustawy pkt 1a, i osoby, o których mowa w art. 1 zakres regulacji ustawy pkt 1b – jeżeli jednocześnie są zatrudnieni jako kierowcy na podstawie stosunku pracy.
4. Przepisy art. 13 przerwa na odpoczynek ust. 1, art. 21 praca w porze nocnej i art. 27 normy dotyczące przerw w prowadzeniu i okresów odpoczynku określone w przepisach UE ust. 4 stosuje się odpowiednio.
5. Do określenia okresu odpoczynku stosuje się przepisy rozporządzenia (WE) 561/2006 albo umowy AETR.

1. Ewidencję czasu pracy przedsiębiorcy, o którym mowa w art. 1 zakres regulacji ustawy pkt 1a, prowadzi ten przedsiębiorca.
2. Ewidencję czasu pracy osób, o których mowa w art. 1 zakres regulacji ustawy pkt 1b, prowadzi podmiot, na rzecz którego wykonywany jest przewóz drogowy.
3. Przepisy art. 25 ewidencja czasu pracy kierowców stosuje się odpowiednio.

1. Ewidencję czasu pracy, o której mowa w art. 26d ewidencja czasu pracy kierowców nie pozostających w stosunku pracy, przechowuje się przez okres dwóch lat po zakończeniu okresu nią objętego.
2. Podmiot, na rzecz którego wykonywany jest przewóz drogowy wydaje osobom, o których mowa w art. 1 zakres regulacji ustawy pkt 1b, kopię ewidencji czasu pracy.