1. Minister Sprawiedliwości powołuje członków komisji egzaminacyjnej w terminie do dnia 1 marca.
2. Krajowa Rada Radców Prawnych wskazuje do każdej komisji egzaminacyjnej, powoływanej przez Ministra Sprawiedliwości - czterech radców prawnych jako egzaminatorów i czterech radców prawnych jako zastępców egzaminatorów, w terminie do dnia 15 lutego roku, w którym powoływana jest komisja.
3. Wskazując osoby, o których mowa w ust. 2, Krajowa Rada Radców Prawnych określa jednocześnie, z których dziedzin prawa objętych egzaminem radcowskim osoby te są specjalistami, oraz dołącza formularz, którego wzór stanowi załącznik do rozporządzenia.
Minister Sprawiedliwości odwołuje członka komisji egzaminacyjnej niezwłocznie po uzyskaniu informacji o zaistnieniu przesłanek wskazanych w art. 336 wygaśnięcie członkostwa lub odwołanie członka komisji kwalifikacyjnej, ust. 2 ustawy, przy czym odwołanie członka komisji wskazanego przez Krajową Radę Radców Prawnych następuje po uzyskaniu opinii Krajowej Rady Radców Prawnych.
1. Przewodniczący komisji egzaminacyjnej niebędący pracownikiem administracji rządowej z tytułu każdorazowego przeprowadzenia egzaminu radcowskiego otrzymuje wynagrodzenie w łącznej wysokości:
1) przeciętnego wynagrodzenia w drugim kwartale roku poprzedniego, ogłaszanego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski" przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie art. 20 , pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ( Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227, z późn. zm.), zwanego dalej "przeciętnym wynagrodzeniem", wypłacanego jednorazowo w miesiącu rozpoczęcia egzaminu radcowskiego;
2) 3 % przeciętnego wynagrodzenia za każdego zdającego, nie mniejszej niż jednokrotność przeciętnego wynagrodzenia i nie większej niż czterokrotność przeciętnego wynagrodzenia.
2. W przypadku gdy do egzaminu radcowskiego na obszarze właściwości komisji egzaminacyjnej złoży zgłoszenie mniej niż 10 osób, wysokość wynagrodzenia przewodniczącego komisji egzaminacyjnej, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, wynosi 60 % przeciętnego wynagrodzenia.
3. Członek komisji egzaminacyjnej niebędący pracownikiem administracji rządowej, który został wskazany przez Ministra Sprawiedliwości na zastępcę przewodniczącego komisji egzaminacyjnej, z tytułu każdorazowego przeprowadzenia egzaminu radcowskiego otrzymuje wynagrodzenie w łącznej wysokości:
1) 50 % wynagrodzenia przysługującego przewodniczącemu komisji egzaminacyjnej, obliczonego na zasadach określonych w ust. 1 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 2, wypłacanego jednorazowo w miesiącu rozpoczęcia egzaminu radcowskiego;
2) 3 % przeciętnego wynagrodzenia za każdego zdającego, nie mniejszej niż jednokrotność przeciętnego wynagrodzenia i nie większej niż czterokrotność przeciętnego wynagrodzenia.
4. Członkowie komisji egzaminacyjnej niebędący pracownikami administracji rządowej z tytułu każdorazowego przeprowadzenia egzaminu radcowskiego otrzymują wynagrodzenie w wysokości 3 % przeciętnego wynagrodzenia za każdego zdającego, nie mniejszej niż jednokrotność przeciętnego wynagrodzenia i nie większej niż czterokrotność przeciętnego wynagrodzenia.
5. Jeżeli przeciętne wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, jest niższe od przeciętnego wynagrodzenia ogłoszonego za drugi kwartał roku poprzedzającego, przyjmuje się podstawę ustalenia wynagrodzeń, o których mowa w ust. 1-4, w dotychczasowej wysokości.
6. Wynagrodzenia, o których mowa w ust. 1-4, wypłaca się po przeprowadzeniu egzaminu radcowskiego, na pisemny wniosek przewodniczącego komisji egzaminacyjnej lub jego zastępcy dołączony do protokołu przebiegu egzaminu radcowskiego.
