AKT ARCHIWALNY - Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej

1. Czynności audytowe przeprowadza się:
1) w celu ustalenia, czy podmiot występujący z wnioskiem o wydanie pozwolenia, o którym mowa w art. 38 unijnego kodeksu celnego, spełnia kryteria określone w art. 39 tego kodeksu;
2) w przypadku, gdy przepisy celne uzależniają wydanie innego pozwolenia od spełnienia kryterium określonego w art. 39 unijnego kodeksu celnego.
2. Czynności audytowe mogą zostać przeprowadzone w celu ustalenia, czy podmiot występujący o wydanie pozwolenia na podstawie przepisów celnych, innego niż wskazane w ust. 1, spełnia kryteria lub warunki wymagane do przyznania wnioskowanego pozwolenia.
3. Czynności audytowe mogą być przeprowadzone w przypadku ponownej oceny, o której mowa w art. 23 ust. 4 lit. a unijnego kodeksu celnego, oraz zawieszenia, zmiany, cofnięcia lub unieważnienia pozwoleń, o których mowa w ust. 1 i 2.
4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, pozwolenia, o których mowa w ust. 2, uwzględniając:
1) określone w przepisach celnych kryteria lub warunki niezbędne do wydania danego pozwolenia, w tym konieczność ich weryfikacji w ramach czynności przeprowadzanych w siedzibie lub miejscach wykonywania działalności gospodarczej przez podmiot występujący z wnioskiem o wydanie pozwolenia;
2) rodzaj udzielanego pozwolenia;
3) konieczność zapewnienia sprawności prowadzenia czynności audytowych.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór kwestionariusza, o którym mowa w art. 26 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego, uwzględniając zakres kryteriów określonych w art. 39 unijnego kodeksu celnego.

1. Czynności audytowe polegają w szczególności na:
1) badaniu dokumentacji i w razie potrzeby weryfikacji jej autentyczności;
2) dokonywaniu oględzin i sprawdzaniu stanu pomieszczeń oraz innych obiektów;
3) dokonywaniu oceny wypłacalności wnioskodawcy;
4) badaniu bezpieczeństwa systemów teleinformatycznych, w tym oprogramowania, pod względem możliwości prowadzenia kontroli danych zawartych w tych systemach.
2. W przypadku stwierdzenia możliwości niespełnienia przez wnioskodawcę kryterium lub warunku do wydania pozwolenia, właściwy organ Służby Celnej wydaje zalecenia, w których wskazuje konieczność podjęcia określonych działań naprawczych, oraz wyznacza termin na ich realizację.

Organ Służby Celnej może przeprowadzić czynności audytowe również w siedzibie i miejscach wykonywania przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej. Przepisy art. 32 uprawnienia funkcjonariuszy wykonujących kontrolę, art. 33 obowiązki podmiotów podlegających kontroli i art. 34 obowiązek zapewnienia warunków i środków do sprawnego przeprowadzania kontroli ust. 1 pkt 1 i ust. 2 stosuje się odpowiednio.

1. Z przeprowadzonych czynności audytowych właściwy organ Służby Celnej sporządza raport, który zawiera informację o spełnieniu lub niespełnieniu przez wnioskodawcę danego kryterium lub warunku.
2. Raport doręcza się podmiotowi występującemu z wnioskiem o wydanie pozwolenia lub zezwolenia.

Nieudostępnienie przez wnioskodawcę żądanych dokumentów, danych lub informacji lub utrudnianie lub uniemożliwianie przeprowadzenia czynności audytowych uważa się za niespełnienie kryterium lub warunku podlegającego ustaleniu w ramach czynności audytowych.

W ramach monitorowania, o którym mowa w art. 23 ust. 5 unijnego kodeksu celnego, w przypadkach, o których mowa w art. 56 cel czynności audytowych, przeprowadza się czynności audytowe mające na celu badanie i weryfikację spełnienia warunków i kryteriów przez posiadacza decyzji.

1. Organem właściwym do monitorowania jest organ Służby Celnej, właściwy ze względu na siedzibę posiadacza zezwolenia.
2. Jeżeli w następstwie przeprowadzenia analizy ryzyka organ Służby Celnej stwierdzi, że posiadacz zezwolenia może nie spełniać warunków lub kryteriów wymaganych podczas korzystania z zezwolenia, których spełnienie zostało stwierdzone w postępowaniu audytowym, lub określonych w zezwoleniu, organ ten może przeprowadzić czynności monitorowania w siedzibie i w miejscach wykonywania działalności gospodarczej przez posiadacza zezwolenia.
3. Czynności, o których mowa w ust. 2, mogą być wykonywane na wniosek posiadacza zezwolenia w przypadku dokonania przez niego oceny ryzyka w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej objętej zezwoleniem, z której wynika możliwość niespełniania warunków lub kryteriów wymaganych do wydania zezwolenia, oraz gdy organ Służby Celnej uzna ich przeprowadzenie za zasadne.

1. Posiadacz zezwolenia jest obowiązany do:
1) zarządzania ryzykiem związanym z działalnością gospodarczą objętą zezwoleniem w sposób zapewniający spełnianie warunków lub kryteriów uznanych przez organ Służby Celnej za spełnione w postępowaniu audytowym lub określonych w zezwoleniu;
2) przedstawiania, w terminach określonych przez organ Służby Celnej, informacji dotyczących sposobu zarządzania ryzykiem działalności gospodarczej objętej zezwoleniem;
3) udostępniania dokumentacji związanej z działalnością gospodarczą objętą zezwoleniem.
2. Posiadacz zezwolenia jest uprawniony do zgłaszania uwag do wyników monitorowania przeprowadzonego przez organ Służby Celnej.

Do monitorowania stosuje się odpowiednio przepisy art. 32 uprawnienia funkcjonariuszy wykonujących kontrolę, art. 33 obowiązki podmiotów podlegających kontroli, art. 34 obowiązek zapewnienia warunków i środków do sprawnego przeprowadzania kontroli ust. 1 pkt 1 i ust. 2, art. 58 czynności audytowe ust. 2, 4–6 oraz art. 63 obowiązek przekazywania informacji w związku z czynnościami audytowymi.

W przypadku niewykonania przez posiadacza zezwolenia zaleceń, o których mowa w art. 58 czynności audytowe ust. 5, organ Służby Celnej wszczyna postępowanie audytowe.

Czynności monitorowania dokumentuje się w formie pisemnej. Dokumentacja obejmuje informacje o spełnieniu lub niespełnieniu danego warunku lub kryterium przez posiadacza zezwolenia, jak również zalecenia dotyczące konieczności podjęcia przez niego działań w celu zapewnienia ich spełniania oraz informacje o niewykonaniu zaleceń.

1. Przepisy art 58–61 i art. 63 obowiązek przekazywania informacji w związku z czynnościami audytowymi stosuje się odpowiednio w przypadku wszczęcia przez organ Służby Celnej, na wniosek podmiotu lub z urzędu, postępowania audytowego po wydaniu zezwolenia.
2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, postępowanie audytowe kończy się wydaniem:
1) rozstrzygnięcia przewidzianego w przepisach odrębnych - w przypadku niespełnienia warunku lub kryterium albo
2) postanowienia o spełnianiu warunków i kryteriów.

Izby gospodarcze, organy samorządu zawodowego oraz inne instytucje zrzeszające przedsiębiorców są obowiązane, w związku z prowadzonymi czynnościami audytowymi, przekazywać nieodpłatnie, na pisemne żądanie i w określonych w tym żądaniu terminach, posiadane dane i informacje o zrzeszonych w nich podmiotach.

Do czynności audytowych dotyczących pozwoleń określonych w przepisach celnych w zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale stosuje się odpowiednio przepisy art. 12 obliczanie terminów, art. 143 delegacja kompetencji organu podatkowego oraz działu IV rozdziałów 1, 2, 5, 6, 9–11 i 23 Ordynacji podatkowej.

1. Organ Służby Celnej:
1) może przeprowadzić urzędowe sprawdzenie:
a) przed rozpoczęciem działalności, o której mowa w art. 30 zasady kontroli wykonywanych przez Służbę Celną ust. 2 pkt 2–4,
b) w przypadku weryfikacji dalszego spełniania warunków i środków do sprawnego przeprowadzenia kontroli, a w szczególności warunków i środków o których mowa w art. 33 obowiązki podmiotów podlegających kontroli ust. 1 pkt 2, 5, 7, 9 i 11, art. 34 obowiązek zapewnienia warunków i środków do sprawnego przeprowadzania kontroli ust. 1 pkt 1 lit. b–e i h, pkt 2 lit. b, c i e, pkt 3 oraz pkt 4 lit. a i c;
2) przeprowadza urzędowe sprawdzenie w przypadku, gdy przepisy o podatku akcyzowym uzależniają wydanie decyzji od wyniku urzędowego sprawdzenia.
2. Urzędowe sprawdzenie polega na wykonaniu czynności w celu ustalenia, czy w miejscu prowadzenia działalności podlegającej kontroli są zapewnione warunki i środki do sprawnego przeprowadzenia kontroli, w szczególności warunki i środki, o których mowa w art. 33 obowiązki podmiotów podlegających kontroli ust. 1 pkt 2, 5, 7, 9 i 11, art. 34 obowiązek zapewnienia warunków i środków do sprawnego przeprowadzania kontroli ust. 1 pkt 1 lit. b–e, pkt 2 lit. b i c, pkt 3 oraz pkt 4 lit. a, a w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, również na wykonaniu czynności w celu ustalenia, czy miejsce prowadzenia działalności spełnia warunki określone w przepisach o podatku akcyzowym.
3. Przed rozpoczęciem działalności, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie ust. 10 pkt 1, podmiot przesyła właściwemu organowi Służby Celnej zgłoszenie oraz dokumenty mające znaczenie dla przeprowadzania kontroli.
4. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, złożony wniosek o wydanie lub zmianę decyzji stanowi zgłoszenie. Do zgłoszenia podmiot jest obowiązany załączyć dokumenty mające znaczenie dla przeprowadzania kontroli.
5. W przypadku zmiany danych zawartych w zgłoszeniu lub w dokumentach określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 10 pkt 2 podmiot jest obowiązany powiadomić o tych zmianach właściwy organ Służby Celnej.
6. Z urzędowego sprawdzenia sporządza się protokół. Protokół, zgłoszenie oraz załączone dokumenty mające znaczenie dla przeprowadzania kontroli stanowią akta weryfikacyjne.
7. Akta weryfikacyjne zatwierdza się:
1) decyzją – w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a;
2) postanowieniem – w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2;
3) postanowieniem, na które przysługuje zażalenie – w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
8. W przypadku gdy nie są zapewnione warunki i środki określone w ust. 2, organ Służby Celnej wyznacza termin do ich spełnienia, a po jego upływie przeprowadza powtórne urzędowe sprawdzenie.
9. W przypadku stwierdzenia w wyniku powtórnego urzędowego sprawdzenia, że nie są zapewnione warunki i środki, o których mowa w ust. 2, właściwy organ Służby Celnej wydaje:
1) decyzję o odmowie zatwierdzenia akt weryfikacyjnych – w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a;
2) postanowienie o odmowie zatwierdzenia akt weryfikacyjnych – w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2;
3) postanowienie, na które przysługuje zażalenie – w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
10. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia:
1) rodzaje działalności, o której mowa w art. 30 zasady kontroli wykonywanych przez Służbę Celną ust. 2 pkt 2–4, przed rozpoczęciem której przeprowadza się urzędowe sprawdzenie,
2) dokumenty mające znaczenie dla przeprowadzania kontroli, o których mowa w ust. 3 i 4, zakres danych i informacji zamieszczanych w tych dokumentach oraz tryb przesyłania dokumentów,
3) zakres i tryb dokonywania zgłoszenia, o którym mowa w ust. 3,
4) tryb powiadamiania o zmianach danych, o których mowa w ust. 5,
5) szczegółowy sposób i zakres urzędowego sprawdzenia,
6) szczegółowy sposób sporządzenia akt weryfikacyjnych i miejsce ich przechowywania
– biorąc pod uwagę względy podwyższonego ryzyka związanego z prowadzoną działalnością oraz zapewnienie jednolitego postępowania organów Służby Celnej.
11. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, przypadki, w których przeprowadza się urzędowe sprawdzenie w ramach pozwoleń określonych w unijnym kodeksie celnym, oraz tryb przeprowadzania urzędowego sprawdzenia. Wydając rozporządzenie, minister właściwy do spraw finansów publicznych uwzględnia konieczność zapewnienia równowagi między zakresem czynności urzędowego sprawdzenia a stabilnością prowadzenia działalności gospodarczej, przy jednoczesnym zabezpieczeniu interesów państwa.

W zakresie nieuregulowanym w art. 64 urzędowe sprawdzenie stosuje się odpowiednio przepisy art. 12 obliczanie terminów, art. 18b zmiana właściwości organu w trakcie postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej i przepisy działu IV Ordynacji podatkowej, z wyjątkiem art. 256 przesłanki odmowy wszczęcia postępowania w sprawie uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej, art. 262 kara porządkowa i art. 263 właściwość organów w sprawach nakładania i uchylania kary porządkowej.